SİMANA’NIN GÜNLÜKLERİ
Tilkinin İzinden
SİMANA’NIN GÜNLÜKLERİ
Ay, gökyüzüne her çıktığında; Simana eski bir defteri açıp yazmaya başlardı.
Simana’nın Günlükleri – 25 – Av Ruhu 2
Av başladığında ilk izler kendini kolayca gösterdi; toprağa hafifçe gömülmüş taze ayak izleri, kırılmış ince dallar, sürtünmeyle açılmı...
Simana’nın Günlükleri – 24 – Av Ruhu 1
Kışın henüz kapıyı bütünüyle kapatmadığı, fakat gecelerin uzayıp rüzgarın dişlerinin yavaş yavaş sivrildiği o günlerde, oba halkı avın ...
Simana’nın Günlükleri – 23 – Süt Ak Göl 2
Gölün yüzeyi, az önceki titreşimin ardından bir kez daha derinleşti.Simana baktıkça, artık ışık damlalarının taşıdığı hayatları görmeye...
Simana’nın Günlükleri – 22 – Süt Ak Göl
Kurbanlar o gün akşamdan kesilmişti; çünkü eski insanlar bilirdi ki dünyaya gelen her can, yalnızca annesinin rahminden değil, göğün gö...
Simana’nın Günlükleri – 21 – Göğün Bıraktığı Nefes
Gece, obanın üzerine ağır ama huzurlu bir örtü gibi çökmüştü. Ateşler sönmemiş, yalnızca küllenmişti; dumanları, göğün karanlığına ince...
Simana’nın Günlükleri – 20 – Zaman Kırıkları
Tilkinin gözlerinde kendi bakışının yankısını gördüğü o anın ardından Simana, geri dönmenin mümkün olduğunu ama artık geri dönülemeyece...
Simana’nın Günlükleri – 19 –
İlk katın ardından gök hemen açılmaz. Aksine, yol incelir; yürüyenin adımlarını saymayı bırakıp yükünü tartmaya başladığı yer burasıdır...
Simana’nın Günlükleri – 18 – Beyaz Sessizlik
Simana, çağrının ardından hemen yükselmedi. Zaten göğe çıkanlar acele etmezdi; acele edenler daha yere tutunamamış sayılırdı.
Kayın ...
Simana’nın Günlükleri – 17 – Çağrı
Çağrı, Simana’ya bir ses olarak gelmedi. Zaten çağrılar çoğu zaman sesle gelmezdi; ses, çağrının en kaba haliydi.
O gece gökyü...
Simana’nın Günlükleri – 16 – Hayat Ağacı
Simana derdi ki: "Dünya tek parça değildir.Üzerinde yürüdüğün toprak, sadece orta kattır.
Üstünde gök vardır. Altında karanlık...
Simana’nın Günlükleri – 15 – İyelerin Dönüşü
İyelerin kökeni, zamanın başladığı yere kadar uzanır.
Onlar bir yaratımın ürünü sayılmaz; varoluşun doğduğu anda, oluşun içinde kalmış...
Simana’nın Günlükleri – 14 – Yelbegren
Aradan günler geçmişti. O gece oba sessizdi; sessizlik bile yerini arıyordu.
Uzaklardaki çakalların ince ulumaları, ateşin çıt...
Simana’nın Günlükleri – 13 – Kambaksı Toy 2
Dakikalar aktı… Belki saatler… Belki de yalnızca rüyanın ölçtüğü kadar bir zaman;kimse bilemezdi.
Sonunda Simana gözlerini açt...
Simana’nın Günlükleri – 12 – Kambaksı Toy
Geceyle gündüzün birbirine dokunduğu o ince aralıkta, yıldızlar henüz göğün koynundan dışarı süzülmeye başlamışken…
Dağların e...
Simana’nın Günlükleri – 11 – Göğe Bağlanma
Rüzgar o sabah başka bir yerden esiyordu.Ne kuzeyden…Ne güneyden…Sanki göğün içinden çekilip gelmiş eski bir iç çekişti bu.
To...
Simana’nın Günlükleri -10 – Bahar Bayramı
Oba, ilkbaharın sonuna yaklaşırken yeniden doğmuş gibiydi.
Kışın küllenmiş duaları, çadırların içinden yükseliyor; ocaklarda t...
Simana’nın Günlükleri -9- Başkam’ın Armağanı
Simana ormandan döndüğünde, bozkırın toprağı tanıdık değildi artık.
Ayaklarının altında ezilen taşlar sanki yumuşamış, rüzgarı...
Simana’nın Günlükleri -8- Ruh Hayvanı
O gün sis, ince ince yayılıyordu ağaçların arasına.Yapraklar konuşmuyor, kuşlar susuyordu.
Zaman, bir ırmak gibi akmıyor;sanki...
Simana’nın Günlükleri -7- Kutsal Karşılaşma
O yıl, Simana on yedi yaşındaydı.
Ve hayatın sorularını ilk kez kendine sormaya başlamıştı.Ama o sorulara kelimeler eşlik etm...
Simana’nın Günlükleri -6- Hatıralar
Simana, sabah çayını yudumladıktan sonra çadırın girişinden içeri süzüldü.
Adımları hafifti, ama kemiklerinin içinde biriken y...
Simana’nın Günlükleri -5- Kayın Ağacı
Simana sekiz yaşına bastığında,Başkam artık ona soru sormaz olmuştu.Cevapları anlatmaz,yalnızca koklatırdı.
Bir sabah birlikte...
Simana’nın Günlükleri -4- İlk Yıllar
Simana’nın çadırının çevresi her daim bir sükûnetle çevriliydi.Bu, yolların onu unutmasından kaynaklanmıyordu. Bu kapısına varanların s...
Simana’nın Günlükleri -3- Başkam Tüleç
Obanın ruhunu taşıyan kişi Başkam’dı.Onun görevi sadece hastayı iyileştirmek ya da ölüyü uğurlamaktan çok daha fazlasıydı. Gök ile oba ...
Simana’nın Günlükleri -2- Toprağın Kızı
Ormanın sessizliğinde, taşların arasından süzülen bir dere vardı.Su, taşların arasından kıvrılarak geçiyor, gölgelerle ışığı birbirine ...
Simana’nın Günlükleri -1- Umay Ana’nın Hediyesi
Simana, keçeden yapılmış çadırın önünde oturuyordu. Ellerinde taştan oyma kupası vardı, içinde yarım kalmış bir çay: Zeytin dalı, kekik...
4000 TL ve üzeri Alışverişlerinizde ÜCRETSİZ KARGO