Simana’nın Günlükleri
Simana’nın Günlükleri – 27 – Irkıl Ata
Kayçı burada sustu.Uzun bir sessizlik oldu.
Ateşin çıtırtısı dışında hiçbir şey duyulmuyordu artık. Sanki gökte ki ay bile yaklaşmış...
Simana’nın Günlükleri – 26 – Kayçı
Avdan dönüşün üzerinden birkaç gün geçmişti ve oba, uzun süredir ilk kez derin bir nefes alıyormuş gibi görünüyordu; çünkü çadırların ö...
Simana’nın Günlükleri – 25 – Av Ruhu 2
Av başladığında ilk izler kendini kolayca gösterdi; toprağa hafifçe gömülmüş taze ayak izleri, kırılmış ince dallar, sürtünmeyle açılmı...
Simana’nın Günlükleri – 24 – Av Ruhu 1
Kışın henüz kapıyı bütünüyle kapatmadığı, fakat gecelerin uzayıp rüzgarın dişlerinin yavaş yavaş sivrildiği o günlerde, oba halkı avın ...
Simana’nın Günlükleri – 23 – Süt Ak Göl 2
Gölün yüzeyi, az önceki titreşimin ardından bir kez daha derinleşti.Simana baktıkça, artık ışık damlalarının taşıdığı hayatları görmeye...
Simana’nın Günlükleri – 22 – Süt Ak Göl
Kurbanlar o gün akşamdan kesilmişti; çünkü eski insanlar bilirdi ki dünyaya gelen her can, yalnızca annesinin rahminden değil, göğün gö...
Simana’nın Günlükleri – 21 – Göğün Bıraktığı Nefes
Gece, obanın üzerine ağır ama huzurlu bir örtü gibi çökmüştü. Ateşler sönmemiş, yalnızca küllenmişti; dumanları, göğün karanlığına ince...
Simana’nın Günlükleri – 20 – Zaman Kırıkları
Tilkinin gözlerinde kendi bakışının yankısını gördüğü o anın ardından Simana, geri dönmenin mümkün olduğunu ama artık geri dönülemeyece...
Simana’nın Günlükleri – 19 –
İlk katın ardından gök hemen açılmaz. Aksine, yol incelir; yürüyenin adımlarını saymayı bırakıp yükünü tartmaya başladığı yer burasıdır...
Simana’nın Günlükleri – 18 – Beyaz Sessizlik
Simana, çağrının ardından hemen yükselmedi. Zaten göğe çıkanlar acele etmezdi; acele edenler daha yere tutunamamış sayılırdı.
Kayın ...
Simana’nın Günlükleri – 17 – Çağrı
Çağrı, Simana’ya bir ses olarak gelmedi. Zaten çağrılar çoğu zaman sesle gelmezdi; ses, çağrının en kaba haliydi.
O gece gökyü...
Simana’nın Günlükleri – 16 – Hayat Ağacı
Simana derdi ki: "Dünya tek parça değildir.Üzerinde yürüdüğün toprak, sadece orta kattır.
Üstünde gök vardır. Altında karanlık...
Simana’nın Günlükleri – 15 – İyelerin Dönüşü
İyelerin kökeni, zamanın başladığı yere kadar uzanır.
Onlar bir yaratımın ürünü sayılmaz; varoluşun doğduğu anda, oluşun içinde kalmış...
Simana’nın Günlükleri – 14 – Yelbegren
Aradan günler geçmişti. O gece oba sessizdi; sessizlik bile yerini arıyordu.
Uzaklardaki çakalların ince ulumaları, ateşin çıt...
Simana’nın Günlükleri – 13 – Kambaksı Toy 2
Dakikalar aktı… Belki saatler… Belki de yalnızca rüyanın ölçtüğü kadar bir zaman;kimse bilemezdi.
Sonunda Simana gözlerini açt...
Simana’nın Günlükleri – 12 – Kambaksı Toy
Geceyle gündüzün birbirine dokunduğu o ince aralıkta, yıldızlar henüz göğün koynundan dışarı süzülmeye başlamışken…
Dağların e...
Simana’nın Günlükleri – 11 – Göğe Bağlanma
Rüzgar o sabah başka bir yerden esiyordu.Ne kuzeyden…Ne güneyden…Sanki göğün içinden çekilip gelmiş eski bir iç çekişti bu.
To...
Simana’nın Günlükleri -10 – Bahar Bayramı
Oba, ilkbaharın sonuna yaklaşırken yeniden doğmuş gibiydi.
Kışın küllenmiş duaları, çadırların içinden yükseliyor; ocaklarda t...
Simana’nın Günlükleri -9- Başkam’ın Armağanı
Simana ormandan döndüğünde, bozkırın toprağı tanıdık değildi artık.
Ayaklarının altında ezilen taşlar sanki yumuşamış, rüzgarı...
Simana’nın Günlükleri -8- Ruh Hayvanı
O gün sis, ince ince yayılıyordu ağaçların arasına.Yapraklar konuşmuyor, kuşlar susuyordu.
Zaman, bir ırmak gibi akmıyor;sanki...
4000 TL ve üzeri Alışverişlerinizde ÜCRETSİZ KARGO