Simana'nın Günlükleri

Simana’nın Günlükleri -8- Ruh Hayvanı

O gün sis, ince ince yayılıyordu ağaçların arasına.

Yapraklar konuşmuyor, kuşlar susuyordu.

Zaman, bir ırmak gibi akmıyor;sanki yere serilip dinleniyordu.

Simana, adımlarının sesiyleormanın uykusunu bozmamaya çalışarak ilerliyordu.

Birden gözleri bir harekete takıldı.

Dalların arasından kızıl bir gölge süzüldü.Durgun… Kaygan…

Sanki rüzgârın bizzat kendisinden yapılmıştı.Bir tilki!

Kürkünün rengi kızılın en koyusu.

Gözleri kehribar gibiydi; ama o gözlerde hayvani bir içgüdü değil, sorulmamış soruların cevabı vardı. Adımları sessizdi.Ama her adımda toprak biraz daha canlanıyor gibiydi.

Tilki, Simana’nın tam karşısında durdu.Ne kaçtı tilki ne de yaklaştı…Sadece baktı…Simana da baktı.Göz göze geldiler.

Ama bu, bir hayvanla karşılaşmak değildi artık. Bu,bir aynaya bakmak gibiydi. Sadece yansımanı değil; olman gerekeni görmek gibiydi.

Tilki,hiçbir korku belirtisi göstermedi.Gözleri,hem akıllı hem sabırlıydı.Sanki birbirlerini yıllardır tanıyorlar ama bugün ilk kez birbirlerinin gözlerine bakıyorlardı.

Tilki yürümeye başladı.Ama sonra durdu ve arkasına baktı.Simana da yürüdü o bakışın peşinden.Ve ormanın içine birlikte daldılar.

Ağaçlar inceldi.Sis kalınlaştı.Zemin yumuşadı.Ve dünya,bir düşe dönüşmeye başladı.

Tilki ilerledikçe,kürkü kızıldan gümüşe döndü.Her adımı yıldız tozu serper gibiydi;ama hiç iz bırakmıyordu.

Simana gözlerini kısarak izledi.Ve kalbinin içinde gizli bir yer açıldı:

“Sen…Benim içimde bir boşluktun.Artık tamamım.”

Ama bu sözleri sesli söylemedi.Sadece baktı.Ve o anda tilki durdu.Simana da…

Bir kez daha göz göze geldiler. İki bakış. İki yalnızlık.Ve artık tek bir sessizlik.

Tilki yaklaştı. Başını hafifçe eğdi.Ve Simana elini uzattı Dokunmadı.Ama havayı aralarında paylaştılar.

Tilki geri döndü. Ve sisin içine karışarak yok oldu.

Simana geri dönmedi.Bir taşın üzerine oturdu.

Elini göğsüne koydu.Ve gözlerinden yaş değil bir ışık indi sanki.Mırıldandı:

“Bazen yollar seni bir yere götürmez…

Zaten sende olanı geri verir.

Sen bende gizlenmiştin…

Ben kendimi görünce ortaya çıktın.”

Bir yanıt yazın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir