4000 TL ve üzeri Alışverişlerinizde ÜCRETSİZ KARGO
Blog
Simana’nın Günlükleri – 11 – Göğe Bağlanma
Rüzgâr o sabah başka bir yerden esiyordu.Ne kuzeyden…Ne güneyden…Sanki göğün içinden çekilip gelmiş eski bir iç çekişti bu.
Toprak hafifçe soluyor, kuşlar uçmadan kanat çırpıyor, oba bir türlü güne uyanamıyordu.Çünkü bazı günler vardır ki,o günlerde gök, insandan önce hisseder.
Başkam Tüleç, o sabah çadırından çıkmadı.Ama çıkmasa da herkes biliyordu:Kam susarsa, bir kapı açılmak üzeredir.
Simana çadırının önünde oturuyordu,o sabah çayını içmedi.Yutkunamadı.
Boğazında kelimelere dönüşmeyen bir düğüm, içinin derinliklerinde yavaşça kıvrılan bir yitiklik vardı.
Bir şey olacak gibiydi.Bir felaket değil… Bir son da değil…Daha çok kapanmak üzere olan bir dairenin son halkası.Yıllardır görünmeden yürüyen bir yolun nihayet aynı noktaya varışı.
Gün öğleye yaklaştığında, başkamın çadırından haber geldi:
“Başkam Tüleç, Simana’yı çağırıyor.”
Bunu duyduğunda Simana başını eğdi.Ama adımları hiç sarsılmadı.Sanki içinden bir şey doğrulmuştu:Hazırım.
Başkam’ın çadırında mavi tütsüler dönüyordu; duman değil sanki gök nefesi.Tüleç eskisi gibi değildi artık.
Sırtı hafifçe eğilmiş, nefesi derinleşmiş, bakışları uzak dağların ardına kaymıştı.Bir insanın değil, bir çağın yorgunluğu vardı üzerinde. Ruhunda derin bir göç hazırlığı başlamıştı.
Simana içeri girdiğinde, başkam ona bakmadan konuştu:
“Ben artık yürümeyeceğim.
Sen yürüyeceksin.”
Ardından sessizliği yaran o kadim söz geldi:
“Oba kamsız kalmaz.
Gök dilini yitirmez.
Ve ben ruhumu teslim etmeden önce, seni göğe bağlamalıyım.”
Toy için oba toplandı.Kadınlar yüreklerini sakladı, erkekler nefeslerini tuttu.Çünkü dokuz gün sürecek olan bu toy, bir tören değil;bir ruhun kabuğunu kırıp ışığa çıktığı bir doğuştu.
Dokuz gün boyunca ateş sönmedi.Kayın dalları tütsülendi.Yaşlılar eski destanları fısıldadı.Gençler sessizliği dinledi.Dokuzuncu günün sabahında, başkam son kez ayağa kalktı.Davulunu Simana’nın önüne koydu.Tokmağını değil,nefesini uzattı ona. Bu, ataların başlattığı bir yemindi.Ateşin dili üç kez yükseldi.Davulun sesi dört yöne çarptı.Ve o anda:Simana artık kamdı.
